سیستم تدوین چیزی نیست که فروشندهها تبلیغ میکنن. سیستم تدوین، سیستمیه که وسط کار، کرش نکنه و اجازه بده پروژهات دردسر جلو بره.
نه قراره سریعترین سیستم بازار باشه، نه گرونترین. قراره ادیت رو روان نگه داره و تمرکزت رو به هم نریزه.
اول واقعیت رو بدون
اگه سیستمت ضعیفه، پریمیر مقصر نیست و دایوینچی هم قرار نیست معجزه کنه. لَگ، کرش و رندر کند معمولاً نشونهی ادیت بد نیست، نشونهی عدم تعادل سیستمه.
خیلی وقتها مشکل از مهارت نیست، از سختافزاریه که به کار تحمیل شده.
پردازنده مناسب تدوین
برای تدوین، CPU مهمترین قطعهی سیستمه. حداقل شش هسته با فرکانس مناسب لازمه و استاندارد حرفهای، هشت هسته و بالاتره.
تو ادیت و پلیبک تایملاین، سرعت واقعی پردازنده مهمتر از عددهایی عه که روی جعبهاش نوشته میشه.
کارت گرافیک
GPU فقط برای بازی نیست و نقش مهمی توی افکت، کالر و پلیبک روان داره. ۴ گیگ VRAM حداقله، اما ۶ تا ۸ گیگ محدودهی امنتریه.
بدون کارت گرافیک مناسب، پلیهد میلرزه و تجربهی ادیت فرسایشی میشه.
رم
رم کم یعنی تایملاینِ داغون موقع کار. ۱۶گیگ حداقل قابل قبوله، اما ۳۲ گیگ رم استاندارد حرفهای به حساب میاد.
برای پروژههای 4K، موشن گرافیک یا مالتیتسکینگ، کمتر از این عدد ریسک اعصابه. ( البته خودم تدوین رو با ۴ گیگ رم در نسخه ۲۰۱۸ پریمیر شروع کردم)
هارد مناسب تدوین
هارد کند، ریتم ادیت رو میکشه. پیشنهادم اینه: سیستمعامل باید روی NVMe باشه، پروژهها روی SSD اجرا بشن و هارد فقط برای آرشیو استفاده بشه.
مانیتور
مانیتور بد میتونه ادیت خوب رو خراب کنه. پنل IPS و رنگ قابل اعتماد مهمتر از اندازه و حتی رزولوشنه.
اگه رنگ رو اشتباه ببینی، خروجی هم اشتباه تحویل میدی؛ حتی اگه ادیتت تمیز باشه.
مک یا ویندوز؟
اینجا بحث تعصب نیست، بحث کاره. مک معمولاً پایدارتره و دردسر کمتری داره، ویندوز اما قابل ارتقا و منعطفتره.
هر دو جواب میدن، به شرطی که سیستم متعادل بسته شده باشه. ( خودم با ویندوز کار میکنم و پیشمهادمم ویندوزه)
جمعبندی ادیتچی
سیستم مناسب تدوین، سیستم رؤیایی و فانتزی نیست. سیستمیه که اذیتت نکنه، تمرکزت رو نشکنه و لذت ادیت رو ازت نگیره.
ادیت خوب، از تصمیم و پشتکار درست شروع میشه؛ نه از خرید هیجانی یه سیستم گرون.